می شنوم

می شنوم

در این زمستان،

تنها عریانی باغها نجیب نیست،

که صدای تو

مانند عریانیٍ پاکٍ یک محراب

مرا در خود فرو کشانده و می نوازد.

<هومن>

این روزا، روزای سرد و افسرده ای شده، از زور افسردگی ای که نمی دونم که چه نیرویی ممکنه از دلم بیرونش کنه شبها چیزی حدود ۱۲ساعت می خوابم؛

چند و چون و چرایش بماند  اما کاش وسط این بالرینها بودم، می رقصیدم و تموم انرژیه خدا پرستانه ام رو بیرون میریختم. خبری هم از عدم پوشش مناسب،  مختلط بودن مرد با زن، مناسبتهای مذهبیه عزا و اتهامات زندقه بودن و بی دین بودن هم نبود؛  مخلص امام حسین هم هستم.  (متاسفانه اسم عکاسٍ این عکس رو نتونستم بفهمم)